Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2014

Οδοιπορικό στις βόμβες

Εικόνα
Οδοιπορικό στις βόμβες

     Κατά την πρόσφατη συμμετοχή μου στο Φόρουμ της ICAN (21-22 Σεπτεμβρίου 2014) διαπίστωσα ότι οι δυτικοί και κυρίως εκείνοι που ασχολούνται με διεθνή θέματα και τον ΟΗΕ εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ήταν επιβεβλημένη και τελικά σωστή η παράνομη επίθεση του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία το 1999 και ακατανόητη η στάση των ελλήνων πολιτών (η ελληνικής κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με Σημίτη πρωθυπουργό είχε απόλυτα συνεργασθεί με το ΝΑΤΟ. Επειδή εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν λάθος αυτός ο πόλεμος (όπως και κάθε πόλεμος) έψαξα τα παλιά μου κείμενα. 
Και σήμερα εξακολουθούν να γίνονται φρικτοί πόλεμοι στη Συρία, την Ουκρανία, το Ιράκ. Πόλεμοι που προετοιμάζονται και υποβοηθούνται έξωθεν. Κανείς όμως πια δε σκέφτεται να επιβάλει συντονισμένα την τάξη, όπως με την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας. Οι ΗΠΑ προσπάθησαν να το κάνουν στη Συρία, αλλά οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Δεν ξέρω πώς θα μπορούσαμε να προλάβουμε τους πολέμους, πώς θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε δικαιότερο και δημοκρατικότερο…

Ποτέ ξανά

Εικόνα
Ποτέ ξανά
  Κατά την πρόσφατη συμμετοχή μου στο Φόρουμ της ICAN (21-22 Σεπτεμβρίου 2014) διαπίστωσα ότι οι δυτικοί και κυρίως εκείνοι που ασχολούνται με διεθνή θέματα και τον ΟΗΕ εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ήταν επιβεβλημένη και τελικά σωστή η παράνομη επίθεση του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία το 1999 και ακατανόητη η στάση των ελλήνων πολιτών (η ελληνικής κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με Σημίτη πρωθυπουργό είχε απόλυτα συνεργασθεί με το ΝΑΤΟ. Επειδή εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν λάθος αυτός ο πόλεμος (όπως και κάθε πόλεμος) έψαξα τα παλιά μου κείμενα. 
Και σήμερα εξακολουθούν να γίνονται φρικτοί πόλεμοι στη Συρία, την Ουκρανία, το Ιράκ. Πόλεμοι που προετοιμάζονται και υποβοηθούνται έξωθεν. Κανείς όμως πια δε σκέφτεται να επιβάλει συντονισμένα την τάξη, όπως με την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας. Οι ΗΠΑ προσπάθησαν να το κάνουν στη Συρία, αλλά οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Δεν ξέρω πώς θα μπορούσαμε να προλάβουμε τους πολέμους, πώς θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε δικαιότερο και δημοκρατικότερο κόσμο, πώς θα …

Θαλασσάκι μου!

Εικόνα
Θαλασσάκι μου!

            Ήξερες ότι δεν υπάρχει ελπίδα κι όμως τα μάτια έκλεινες κι αφηνόσουν στο λίκνισμα των κυμάτων. Έμβρυο στη μήτρα του θανάτου πρόσμενες τον τοκετό σου στην αιώνια ανυπαρξία. Σύναζες σχολαστικά τα σύνεργα για το μοναχικό σου ταξίδι. Άχρηστα μικροαντικείμενα, φυλαχτά για τη λήθη. Μήτε φαί μήτε νερό. Μονάχα διαψεύσεις. Επιτυχίες κάλπικες, χειροκροτήματα κούφια, σκουληκιασμένους καρπούς άχρηστης γνώσης στο μόλο πέταξες.  Λερό μαντήλι η παντιέρα σου φτεροκοπά ανυπόμονα. Απέραντος ορίζοντας το τίποτε προστάζει τον απόπλου. Γυμνά κατάρτια και σπασμένα κουπιά. Άχρηστα τα ιστία και το τιμόνι. Κυβερνήτης τα ρέματα για κει όπου δεν υπάρχουν ακρογιάλια. Η μονοτονία των οριζόντων σμίγει με την πλήξη τ’ ουρανού που δακρύζει αστέρια στην απεραντοσύνη της θάλασσας.  Δεν τη φοβάσαι. Έμαθες από παιδί να της μιλάς. Να την κατηγορείς και να την κανακεύεις «Ροδόσταμο να γίνεσαι, θαλασσάκι μου» σα νάναι το μωρό σου. Να την αποδέχεσαι. Να επικαλείσαι τη γυναίκια ματαιοδοξία της για να …

Ένα ταξίδι στη Μικρασία

Εικόνα
Ένα ταξίδι στη Μικρασία
Το κείμενο αυτό είχε αποσταλεί όταν γράφτηκε (1992) στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» με την οποία συνεργαζόμουν τότε και η οποία δεν τόλμησε να το δημοσιεύσει (πολύ «φιλοτουρκικό» για την τότε κοινή γνώμη.) Σήμερα πολλοί έλληνες έχουν επισκεφθεί επανειλημμένα την Τουρκία και καταλήγουν στα ίδια με μένα τότε συμπεράσματα. Η εικόνα των ελλήνων για τους τούρκους έχει πλήρως ανατραπεί όπως φαίνεται και από την επιτυχία των τουρκικών σήριαλ στην ελληνική τηλεόραση. Ας ελπίσουμε ότι η ισλαμιστική επίθεση της κυβέρνησης Ερντογάν δε θα καρποφορήσει για ν’ ανατρέψει τις γέφυρες ανάμεσα στους λαούς που μόλις στήθηκαν. Δημοσιεύτηκε  1-1-1998 στην εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ»
Μετά την πρόσφατη νέα αιματηρή επίθεση τούρκων εξτρεμιστών κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου και την ασαφή καταδίκη της από την τουρκική κυβέρνηση με την τήρηση ίσων αποστάσεων «Και εσείς είχατε επιτεθεί στο τζαμί μας» μεταφέρθηκα αρκετά χρόνια πριν στο πρώτο μου ταξίδι στην Τουρκία. Από τότε άλλαξαν πολλά. Το μόνο…

Αγκυρα 20 χρόνια μετά

Εικόνα
Άγκυρα 20 χρόνια μετά Ήταν Σεπτέμβρης 1994 όταν είχα επισκεφθεί για τον εορτασμό της Παγκόσμιας ημέρας ειρήνης της Άγκυρας προσκεκλημένη του τουρκικού κλάδου της IPPNWκαι φιλοξενούμενη στο σπίτι του γενικού γραμματέα της οργάνωσης DermanBozdok. Οι τούρκοι μας μοιάζουν σε πολλά, όπως πρόσφατα ανακαλύψαμε από τα τουρκικά σήριαλ. Παραμένουν φιλόξενοι και ευγενικοί. Το μέσο αστικό σπίτι που με φιλοξένησαν, στο δωμάτιο της μοναχοκόρης τους, ήταν ένα τριάρι σε μια γιγάντια πολυκατοικία στα όρια της πόλης, που τότε ήταν φθηνό. Με είχε παραξενέψει τότε ότι υπήρχε παροχή γκαζιού με κάτι γιγάντιες μπουκάλες στην είσοδο του κάθε διαμερίσματος και τ’ ότι μόλις μπεις βγάζεις τα παπούτσια σου και βάζεις παντόφλες. Η Άγκυρα. αν και πρωτεύουσα είχε κάτι το επαρχιώτικο, σε σύγκριση με την Πόλη, που παραμένει  κορωνίς των πόλεων και όχι μόνο στην Τουρκία. Καταπληκτικό μουσείο, πολλοί ελεύθεροι χώροι, μοντέρνο προεδρικό μέγαρο, το μνημείο του Ατατούρκ, όπου τα τουρκόπουλα ντυμένα μασκαραδάκια επισκέπτοντα…

Γεύσεις από Ιράκ

Εικόνα
Γεύσεις από Ιράκ
Τα κείμενα που ακολουθούν δημοσιεύτηκαν στη στήλη "εξ αφορμής" της εφημερίδας Η ΑΥΓΗ το Νοέμβρη του 2000. Δυστυχώς η καταστροφή που έφεραν οι συνεχείς πόλεμοι και η επιβολή της αμερικανικής πολιτικής σε αυτή τη χώρα συνεχίζεται. 
Ένα αεροπλάνο στο Ιράκ

Σε μια πρωτοβουλία του ΚΕΜΕ, των  ελλήνων Γιατρών χωρίς Σύνορα  και των Γιατρών κατά των Πυρηνικών (IPPNW) με τη συμμετοχή προσωπικοτήτων και πολιτικών από όλο το κομματικό φάσμα της Ελλάδας καθώς και πολλών ΜΚΟ από το εξωτερικό αποφασίσαμε να σπάσουμε το εμπάργκο κατά του Ιράκ με ένα αεροπορικό ταξίδι κατευθείαν Αθήνα- Βαγδάτη, το πρώτο μετά τον πόλεμο του Κόλπου πριν από μια δεκαετία. Δεν ήταν εύκολο και ίσως να μη γινόταν χωρίς τις προσπάθειες, το κύρος και τις διασυνδέσεις της κας Μαργαρίτας Παπανδρέου. Μέχρι τη στιγμή που απογειωθήκαμε κανείς δεν πίστευε ότι θα το πετυχαίναμε γιαυτό και όλοι ξεσπάσαμε σε χειροκροτήματα τη στιγμή που το αεροπλάνο εγκατέλειψε τον αεροδιάδρομο του Ελληνικού. Πετάξαμε πάνω από τ…

Ακόμη βομβαρδίζουν το Ιράκ

Εικόνα
Ακόμη βομβαρδίζουν το Ιράκ

H λέξη Ιράκ μας φέρνει στο νου πετρέλαιο και πόλεμο. Από τα θραύσματα των τηλεοπτικών εντυπώσεων δε μπορούμε να σχηματίσουμε εικόνα. Η Βαγδάτη θυμίζει κάποια τμήματα του Καίρου και δε διαθέτει τη γοητεία των μύθων που συνδέονται με τ’ όνομά της. Η επαρχία είναι αντίγραφο Μαρόκου με τις σκονισμένες χουρμαδιές να γέρνουν στα πλινθόχτιστα τοιχοφραγμένα κτίσματα. Άνδρες με κελεμπίες και γυναίκες με μαύρα τσαντόρ κυριαρχούν στους δρόμους, ενώ έντονη είναι και η στρατιωτική παρουσία που στήνει μπλόκα παντού. Άλλωστε και οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης μόνο με στρατιωτική στολή εμφανίζονται ενώ ο ίδιος ο Σαντάμ το αποφεύγει στις άφθονες απεινονίσεις του. Πότε αγκαλιάζει παιδιά, πότε μελετά βιβλία, μέχρι και τη Θέμιδα παριστάνει με το ζυγό και το ξίφος σε κάποια πολυσύχναστη διασταύρωση. Εικόνες προς προσκύνηση ενός πανταχού απόντος δικτάτορος. Οι κεντρικοί δρόμοι της Βαγδάτης είναι στρωμένοι με υπαίθριους πωλητές που προσφέρουν από μικροπράγματα μέχρι χαλιά (που φευ…